به گزارش پایگاه خبری تحلیلی« برچلو»؛ نرگس آقابیکلوئی گفت: حضرت زینب کبری (س) در پنجم جمادی الاولی سال پنجم یا ششم هجری قمری در مدینه منوره چشم به جهان گشودند. ایشان در دامان پدری چون امام علی (ع) و مادری چون حضرت زهرا (س) پرورش یافتند و از محضر برادران بزرگوارشان، امام حسن (ع) و امام حسین (ع)، بهرههای علمی و معنوی فراوان بردند.
وی گفت: از همان کودکی، حضرت زینب (س) وارث علم و حکمت خاندان اهلبیت بودند. جلسات تفسیر قرآن ایشان در کوفه و روایتهای نقلشده از مادرشان، جایگاه علمی و معنوی ایشان را تثبیت کرد. امام سجاد (ع) در وصف ایشان فرمودند: «أَنْتَ بِحَمْدِ اللَّهِ عَالِمَهٌ لَمْ تُعَلَّمْ، فَهَّمَهٌ لَمْ تُفَهَّمْ»؛ گواهی بر علم لدنی و فهم الهی ایشان.
کارشناس مسائل دینی افزود: در واقعه عاشورا، حضرت زینب (س) با شجاعت و صبر مثالزدنی، همراه و یاور امام حسین (ع) بودند. پس از شهادت برادر، ایشان مسئولیت سنگین رساندن پیام عاشورا را بر دوش گرفتند. خطبههای کوبنده ایشان در کوفه و شام، عبیدالله بن زیاد و یزید را رسوا کرد و حقیقت نهضت حسینی را برای تاریخ ماندگار ساخت. جملهٔ تاریخی ایشان «ما رَأَیتُ إِلاَّ جَمیلًا» نشاندهنده اوج ایمان و صبر در برابر مصائب بود.
وی افزود: حضرت زینب (س) پس از بازگشت به مدینه، به نشر و تبیین حادثه کربلا ادامه دادند. بنا بر مشهورترین روایتها، ایشان در پانزدهم رجب سال ۶۳ هجری قمری در دمشق به خاک سپرده شدند و بارگاه ایشان امروز یکی از مهمترین زیارتگاههای جهان اسلام است.
آقابیکلوئی گفت: حضرت زینب کبری (س) به حق، «عقیله بنیهاشم» و «شریک الحسین» در رسالت عاشورا هستند؛ بانویی که جایگاه زن مسلمان را در عرصههای علم، صبر، شجاعت و دفاع از حق به بالاترین درجه رساند و الگویی جاودانه برای تاریخ شد.
انتهای خبر/


دیدگاهتان را بنویسید